Vier jaar slechte huisartsenzorg, waarom grijpen verzekeraars nu pas in bij Co-Med?

zorg

Meteen na de oprichting in 2020 was het al hommeles bij de commerciële huisartsenketen Co-Med; toch zou het nog vier jaar duren voor verzekeraars de contracten beëindigden. Bij de betrokkenen overheerst nu vooral een gevoel van opluchting, maar waarom duurde dit zo lang?

Als er één woord is dat doorklinkt in alle reacties op het onvermijdelijke einde van de commerciële huisartsenketen Co-Med is het een breed gedeelde verzuchting: eindelijk.

Eindelijk schorten de zorgverzekeraars hun betalingen en contracten op. Eindelijk durft iemand in te grijpen. En eindelijk komt er daarmee een einde aan het bedrijf dat al jaren verkwanselt wat goede huisartsenzorg moet zijn: aanwezige huisartsen die hun patiënten kennen, die ze gerust kunnen stellen als er niets aan de hand is en die meteen ingrijpen in geval van spoed.

Want de klachten over Co-Med zijn zo oud als het in 2020 opgerichte bedrijf zelf. De telefoon wordt niet of nauwelijks opgenomen, de spoedlijn evenmin, een afspraak met de dokter is net zo moeilijk te bemachtigen als een kaartje voor Taylor Swift, praktijken zijn van de ene op de andere dag dicht, zoals gebeurde in het Brabantse Reusel, in het Noord-Hollandse Anna Paulowna, in Den Haag, in Waalwijk.

Dus waarom heeft het zo lang kunnen duren als evident was dat de zorg bij Co-Med niet op orde was? Sterker nog, dat patiënten zelfs gevaar liepen, zoals bleek uit het artikel dat de Volkskrant vorige week publiceerde?

Bron

Deel dit bericht