De Parkstadwet kan op veel kritiek rekenen, maar Heerlen is content over de eerste ervaringen met de wet die afgelopen januari werd ingevoerd.
De Parkstadwet moet de concentratie van kansarme huurders in kwetsbare Heerlense wijken tegengaan. Volgens wethouder Casper Gelderblom zijn de resultaten vooralsnog positief. “Er zijn honderden aanvragen gedaan om te komen wonen in een huurwoning in Heerlen waar de Parkstadwet geldt. We zien echt een verandering in de verhuizingen naar dat gebied. Dat is positief, want het zorgt voor meer evenwicht”, aldus Gelderblom.
In de knoop
De Parkstadwet is een afgeleide van de Rotterdamwet, die als eerste ambieerde om woningzoekenden met een laag inkomen te weren uit kwetsbare wijken. “Wat we zien is dat Heerlen veel buurten heeft waar kwetsbaarheid en armoede samenkomen. Mensen die met zichzelf in de knoop zitten, komen ook vaak met anderen in de knoop”, zo verklaart de Heerlense wethouder. “Voor nieuwkomers is dat ook lastig, want je komt in een gemeenschap die uit balans is. Dat zie je aan veiligheidscijfers, dat zie je aan leefbaarheidsstatistieken en aan armoede.”
En die opeenstapeling van verschijnselen moet doorbroken worden. “Je wil een evenwichtige samenstelling van buurten”, aldus Gelderblom. “Voor ons geldt: een sterke buurt is een gemengde buurt. Daar hebben we de Parkstadwet voor ingevoerd. We zien na acht maanden bemoedigende signalen.”
Kerkrade en Brunssum volgen
Brunssum en Kerkrade volgen de Heerlense beleidslijn. Mona Keijzer gaf afgelopen jaar als toenmalige minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening toestemming voor de maatregel in de Parkstad-gemeenten. Met de wet kunnen Heerlen, Kerkrade en Brunssum kritischer kijken wie in een wijk komt wonen.
Kerkrade begon op 1 juli, en Brunssum wil vanaf 1 oktober de instroom reguleren met de eis dat nieuwe huurders minimaal zes jaar in Parkstad wonen. Bovendien eist de gemeente een inkomen uit werk, pensioen of studiefinanciering. Arbeidskrachten in de zorg of voor politie krijgen speciale voorrang. Ook worden nieuwe huurders gecontroleerd op hun verleden als het gaat om criminaliteit of overlast.
Zeven keer meer bijstandsaanvragen van nieuwkomers
Het Heerlense college informeert de gemeenteraad over de ervaringen sinds de invoering van de Parkstadwet op 1 januari 2026: “Voordat we met de Parkstadwet begonnen, was het aantal mensen dat meteen bijstand aanvroeg zeven keer hoger dan het landelijk gemiddelde. Inmiddels zien we sinds 1 januari dat Heerlen nu twee keer hoger scoort dan het landelijk gemiddelde. We zitten nu in een situatie dat vrijwel iedereen inkomen uit werk heeft. Dat is echt een hele duidelijke verandering die aansluit bij onze wens voor meer evenwichtige buurten.”
Discriminatie
Maar de Parkstadwet kan ook op kritiek rekenen. Bijvoorbeeld op het element van discriminatie in de regeling: mensen in de bijstand worden geweerd uit wijken waar ze de huur nog zouden kunnen betalen. Gelderblom herkent dat argument. De Heerlense wethouder verwijst vooral naar gemeenten als Almere, Amstelveen, Eindhoven of Breda, die minder sociale huurwoningen hebben.
Er is niet alleen een Parkstadwet nodig, er moet een Nederlandwet komen
Casper Gelderblom
“Het is een landelijk probleem. Gemeenten die stelselmatig hun verantwoordelijkheid ontlopen moeten meer gaan doen. Anders zien mensen van heinde en verre geen andere mogelijkheid dan naar een gemeente te komen waar al een grote concentratie van kwetsbaarheid bestaat. Er is niet alleen een Parkstadwet nodig, er moet een Nederlandwet komen”, zo verdedigt Gelderblom de Heerlense positie.
‘Migranten juist welkom’
Daarnaast verwijten tegenstanders Heerlen, Kerkrade en Brunssum een afkeer van migranten, een aversie tegen buitenstaanders. Juist een progressieve wethouder als Gelderblom, met wortels in de Partij van de Arbeid, GroenLinks en Partij voor de Dieren, voert een beleidsregel in met een migrantendrempel uit het boekje van radicaal-rechts, zo stellen sommige critici van de Parkstadwet. “De Parkstadwet is tot stand gekomen op basis van signalen van inwoners”, pareert Gelderblom.
“Wij zijn als Parkstad juist wel enthousiast over migranten, in de mijnstreek hebben we die traditie altijd gehad. We hebben die mensen ook nodig om onze voorzieningen op peil te houden. Maar we kijken naar kwetsbaarheid van wijken. Het moeten nieuwkomers zijn die een bijdrage kunnen leveren aan kwetsbare buurten. Daar willen we sterke en stabiele gemeenschappen van maken.”
Eén derde nieuwe aanvragen van buiten Limburg
De wethouder wil ook cijfers noemen. “We hebben in beeld gebracht hoeveel mensen er onder die Parkstadwet zouden vallen, die heeft betrekking op een derde van de stad Heerlen. Als we grip willen krijgen, hoeveel verhuisbewegingen kunnen we dan reguleren? Dat ging om ongeveer 300 verhuizingen per jaar. Let wel, dat zijn 300 verhuizingen van mensen van buiten de regio, de wet geldt alleen voor mensen die van buiten Parkstad komen. Daar binnen zagen we dat een derde deel van die aanvragen van buiten Limburg kwam.”
Schuiven andere gemeenten daarmee hun problemen op het bordje van Heerlen? “Het is vooral een probleem van steden die te weinig sociale huurwoningen hebben”, concludeert Gelderblom.
Bron
-
Dit bericht verscheen ook op: www.l1nieuws.nl