Zorgmedewerkers krijgen nog steeds veel te maken met agressie. 79 procent van de zorgprofessionals geeft zelfs aan dat het geweld is toegenomen, blijkt uit nieuwe cijfers. Inspanningen om agressie in de zorg terug te dringen, lijken niet te helpen.
Dat laten de definitieve cijfers zien van de nieuwste peiling van beroepsorganisatie NU’91 onder 967 zorgprofessionals. Een opvallende uitslag omdat de afgelopen jaren juist flink is ingezet op het terugdringen van agressie in de zorg.
De beveiliging in zorginstellingen is de afgelopen tijd aangescherpt, zorgprofessionals krijgen agressietrainingen en in de media is veel aandacht voor het onderwerp.
Ook staan er op badges van veel zorgmedewerkers inmiddels geen volledige namen meer, om intimidatie tegen te gaan, zegt Michel van Erp, woordvoerder van NU’91. „Zorgprofessionals worden online opgezocht en kregen vervolgens te horen ‘Ik weet waar je woont’ of ‘Ik weet hoeveel kinderen je hebt’. Dat gaat veel te ver.’’
Schreeuwen en schelden
Maar ondanks de vele maatregelen blijft agressie in de zorg een groot probleem, zegt Van Erp. „De maatschappij is aan het verharden, we zien dat mensen eerder naar agressie grijpen. De cijfers lopen niet terug en dat is zorgelijk.’’
De helft van de professionals in de zorg geeft aan maandelijks of vaker te maken te krijgen met agressie. 19 procent krijgt het zelfs wekelijks voor zijn kiezen. In bijna 90 procent van de gevallen gaat het om schreeuwen en schelden.
‘Ledematen uit kom getrokken’
Een derde van de respondenten geeft aan geslagen te zijn of te zijn vastgepakt en geduwd. Schoppen komt ook voor, net als spugen.
Zorgprofessionals geven voorbeelden als ‘ledematen die uit de kom zijn getrokken’. Ook zegt iemand geslagen te zijn met een stok, anderen zeggen te zijn bekogeld met voorwerpen en er wordt zelfs blijvende oogschade gemeld door kapotgeslagen glas.
Het gaat vrijwel altijd om geweld door de patiënt zelf, maar in bijna de helft van de gevallen wordt een zorgprofessional belaagd door familieleden van een patiënt of cliënt.
NU’91 vraagt zich af wat nog meer gedaan kan worden aan het geweld in de zorg. „Ergens zal toch duidelijk gemaakt moeten worden dat we dit niet meer accepteren. Toegang tot zorg is een recht, maar niet tegen iedere prijs.’’
Agressieve patiënten wordt al vaker dan voorheen de toegang tot een zorginstelling geweigerd, zegt Van Erp.
Tekorten in de zorg
Veel agressie komt voort uit de tekorten in de zorg, zegt beroepsvereniging voor verzorgenden en verpleegkundigen (V&VN).
„Er is een tekort aan personeel en aan medicatie. Vanuit schaarste moeten keuzes worden gemaakt: welke zorg bieden we wel en welke niet? Dat vinden vooral mensen in het netwerk van de patiënt of cliënt niet fijn en dan komt er al snel agressief gedrag bij kijken.’’
Grens bereikt
Inmiddels komt agressie op de werkvloer zo vaak voor dat zorgprofessionals er min of meer gewend aan zijn geraakt. Beroepsvereniging V&VN vindt dat zorgwekkend. „We moeten het niet accepteren of denken dat agressie in de zorg normaal is’’, zegt een woordvoerder.
„Een deel van het zorgpersoneel denkt dat het erbij hoort, maar dat is niet zo. Agressie is onacceptabel.’’
Sommige zorgmedewerkers denken zelfs over stoppen met hun werk in de zorg, zegt Van Erp van NU’91: „We spreken dagelijks mensen die twijfelen of ze het werk nog wel leuk vinden op deze manier. Ze hebben vol passie voor het beroep gekozen, maar ook voor hen is er een grens. Daar lopen ze nu tegenaan.’’
Bron
-
Dit bericht verscheen ook op: www.ad.nl