Gebrek aan kennis over ‘vrouwenkwaaltjes’ kost maatschappij miljarden

zorg

Typische ‘vrouwenkwaaltjes’ als hevige menstruatiepijn, incontinentie en bekkenbodemproblemen kosten de maatschappij volgens onderzoekers jaarlijks miljarden. Bij gebrek aan specifieke, betrouwbare cijfers maakten zij zelf een inschatting. “Het zijn serieuze aandoeningen die serieuze oplossingen behoeven”, zegt gynaecoloog Judith Huirne tegen NU.nl.

Huirne ziet in haar spreekkamer dagelijks vrouwen met problemen waar ze al jarenlang mee rondlopen.

Het gaat om aandoeningen die vaak als normaal onderdeel van het vrouw-zijn worden gezien, zoals verzakkingen, hevige menstruatiepijn, incontinentie en goedaardige verdikkingen in de spierwand van de baarmoeder. “Elke vrouw krijgt wel één of twee van deze aandoeningen”, weet de gynaecoloog.

“Hoewel het niet om levensbedreigende aandoeningen gaat, kunnen de klachten verstrekkende gevolgen hebben voor de kwaliteit van leven”, benadrukt Astrid Vollebregt, gynaecoloog in het Spaarne Gasthuis. Zo beïnvloeden dit soort aandoeningen de kansen van vrouwen in de maatschappij, omdat zij door gynaecologische klachten hun schooltaken of werkactiviteiten niet goed kunnen uitvoeren.

“Dit belemmert de carrièrekansen van de vrouw en maakt de man-vrouwverschillen groter”, zegt Huirne. Zij is naast hoogleraar benigne gynaecologie in het Amsterdam UMC ook voorzitter van de Koepel Wetenschap van van de Nederlandse Vereniging van Obstetrie en Gynaecologie (NVOG).

Huirne is samen met Vollebregt initiatiefnemer van een groot onderzoek van de NVOG naar de maatschappelijke acceptatie van vrouw-specifieke aandoeningen. Daarmee brachten zij voor het eerst in kaart waar kennis ontbreekt, wat de impact van dit soort aandoeningen is en wat ze de maatschappij kosten. Dat deden ze samen met huisartsen, seksuologen, zorgeconomen, medisch specialisten en de vrouwenorganisatie WOMEN Inc.

‘We waren onder de indruk van de kosten’

Huirne wist al dat gynaecologische aandoeningen veel impact hebben op het leven van vrouwen. “Maar dat het zo’n grote impact heeft op de zorgkosten – maar vooral op maatschappelijke kosten – daar waren we van onder de indruk.”

Zo werken veel vrouwen in het onderwijs of de zorg. “Als zij hun werk niet kunnen doen, draagt dat bij aan de huidige capaciteitsproblemen.”

Uit het onderzoek blijkt onder meer dat er nog steeds een taboe rust op vrouw-specifieke aandoeningen. Daardoor weten zowel vrouwen als zorgverleners te weinig over deze kwalen. Dat vindt Huirne een slechte zaak, want daardoor doen we nu vooral aan symptoombestrijding, terwijl we in plaats daarvan de onderliggende aandoening zouden moeten aanpakken.

“We pleiten voor een nationaal plan voor gezondheidszorg voor vrouwen”, zegt Huirne. Dit moet onder meer zorgen voor betrouwbare cijfers over de kosten, duidelijk maken hoe vaak dit soort aandoeningen voorkomen en de kennis vergroten.

Ook hoopt Huirne dat er structureel geld vrijkomt voor onderzoek naar typische vrouwenaandoeningen en de beste behandeling daarvan. Op die manier kunnen vrouwen eerder passende zorg krijgen, waardoor hun maatschappelijke positie verbetert.

Bron

Deel dit bericht